اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

تا نام تو برده می‏شود،

چراغ‏های صلوات، در جان لحظه ‏ها فروزان می‏شوند

تا فضیلتی از تو گفته می‏شود،

دل‏ها از بوی گل محمدی زنده می‏شوند

یاد نویدبخش تو، درب‏های صبح را به رویِ ما می‏گشاید

قرآن تو، نزدیک‏ترین راه رهایی است

و نهج‏ الفصاحه ‏ات، پاک‏ترین مبحث بندگی

قرآن، معجزه‏ای است که از دست‏های روشن تو به ما رسید

و مرهمی شد بر داغ‏های همه روزه بشریت.

نهج ‏الفصاحه، سرزمین پهناور دوستی است،

زمزمه‏ های بهاری گنجشکان بر درخت است

که روبه‏ روی لحظات خستگی انسان، قد می‏کشد

دنیا، شاداب و جوان می‏ماند؛

اگر سطری از اندرزهای تو را به کار بندد؛

همچنان‏ که منبر و مسجد و مأذنه از ذکر و نام تو فعال مانده‏ اند

یا رسول اللّه‏ صلی الله ‏علیه‏ و‏ آله ، تو را نشناخته ‏ایم

و فقط می‏دانیم که نامت بر همه کائنات ترجیح دارد

چگونه می‏توان شعاع دایره خوبی‏هایت را ترسیم کرد؟

«مدینه» با آن عظمتش، هیچ‏گاه ادعا نمی‏کند که تو را شناخته است

چگونه در خیال خام دنیا، رفتاری برای هم اعصار می‏گنجید؟

یا نبی اللّه‏ صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله !

مگر می‏توان بر سنت شریف تو بوسه نزد؛

حال آنکه پاسخ‏گوی تمام نیازهای روز است؟!

این درست که تو را نشناخته ‏ایم

اما همه هستی ما از احترام به نامت

که بیت بیت، قصیده ‏های روشن در دل‏ها می‏کاری

و نور می‏پاشی در چشم‏های خاک

/ 0 نظر / 7 بازدید